MENU
Κερδίστε Προσκλήσεις
ΠΕΜΠΤΗ
03
ΑΠΡΙΛΙΟΥ
ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ
ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ
ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΙΝΕΜΑ
ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ X
ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΑΙΝΙΑΣ
ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΤΑΙΝΙΑ X
8 ½
100 χρόνια από τον Οδυσσέα
A complete unknown
Animal
Anora
Armand
Athens International Monthly Art Film Festival
Captain America: Θαυμαστός καινούργιος κόσμος
Cure
Dog Man (μεταγλωττισμένη)
Flow
Hairspray
Locked
Mickey 17
Ninja : Ο εξολοθρευτής
Pink Flamingos
September Says
Sonic 3: Η ταινία (μεταγλωττισμένη)
Super Wings – Η ταινία (μεταγλωττισμένη)
Take a Trip
The Brutalist
The Monkey
The Substance – Το ελιξίριο της νιότης
Wicked
Wishbone
Wolf creek: Απόλυτος τρόμος
Όλα όσα φανταζόμαστε ως φως
Αγριες πληγές
Αλέξης Ζορμπάς
Αλύγιστος Νίκος
Αναμνήσεις ενός σαλιγκαριού
Ανοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο, Χειμώνας… και Ανοιξη
Αντίπαλοι για καλό
Αρκάντια
Βαϊάνα 2 (μεταγλωττισμένη)
Γιάννης Θεοδωράκης:Ναι… μπορούμε και πάλι να ελπίζουμε
Γκραν Τουρ
Γουλιέλμος Τέλλος
Γυναίκες μαχήτριες – Μέρος Β’ 1944-1960
Είμαι ακόμη εδώ
Εδώ μιλάνε για λατρεία
Η απίστευτη ιστορία του γιγάντιου αχλαδιού ( μεταγλωττισμένη)
Η εξουσία της κούκλας
Η θυσία
Η καθαρή ζωή
Η καρδιά του κτήνους
Η μαμά παραμονεύει στο σκοτάδι
Η νέα χρονιά που δεν ήρθε ποτέ
Θεώρημα
Θολός βυθός
Καμία άλλη γη
Κονκλάβιο
Κρέας
Κυνήγι
Λούλα LeBlanc
Μια νύχτα με τα ζωόμπι (μεταγλωττισμένη)
Μουφάσα: Ο βασιλιάς των λιονταριών (μεταγλωττισμένη)
Μουφάσα: Ο βασιλιάς των λιονταριών (με υπότιτλους)
Νοβοκαΐνη
Νοσφεράτου
Ο Πάντινγκτον στο Περού (μεταγλωττισμένη)
Ο Σιρόκο και το βασίλειο των ανέμων (μεταγλωττισμένη)
Οι εραστές της γέφυρας
Οικουμενική γλώσσα
Ο κανόνας του παιχνιδιού
Ο κόκκινος δάσκαλος
Ο παίδαρος
Πέντε Σεπτεμβρίου
Πανελλήνιον
Πικρές αλήθειες
Πολυέστερ
Πριγκίπισσα επαναστάτρια (μεταγλωττισμένη)
Ραγισμένες καρδιές
Σάουντρακ για ένα πραξικόπημα
Σε μια άγνωστη χώρα
Σκιές στο σκοτάδι
Στην υπεράσπιση μιας πίστης
Στρατιώτες της Σαλαμίνας
Σύλβια Ρόμπυν
Τέσσερις μύγες σε πράσινο βελούδο
Τελευταία ανάσα
Τελευταία πνοή
Τετράποδες αποστολές (μεταγλωττισμένη)
Το αγαπημένο μου γλυκό
Το αδελφάτο των ιπποτών της ελεεινής τραπέζης
Το διπλανό δωμάτιο
Το κορίτσι με τη βελόνα
Το νησί της Αφροδίτης
Το πιο πολύτιμο φορτίο
Το ποτάμι
Τρελή από έρωτα Μπρίτζετ Τζόουνς: Η επιστροφή
Υπάρχω
Φρίμοντ
Χιονάτη (μεταγλωττισμένη)
Χιονάτη (με υπότιτλους)
ΔΡΑΜΑ

Αμάντα

Το πως η τρομοκρατία μπορεί να επηρεάσει τη ζωή μας επιχειρεί να μας δείξει η νέα ταινία του γάλλου Μίκαελ Χερς χωρίς όμως να πείθει απόλυτα.

stars-fullstars-fullstars-emptystars-emptystars-empty
ΔΙΑΡΚΕΙΑ 107'
author-image Κωνσταντίνος Καϊμάκης

Η υπόθεση

Ο Νταβίντ, ένας νέος άνδρας χωρίς σταθερή δουλειά και σχέση, απολαμβάνει την ελαφρότητα της νεότητάς του στο Παρίσι. Σύντομα όμως, η ανεμελιά της ζωής του διακόπτεται απότομα όταν σκοτώνεται η αδελφή του σε τρομοκρατική επίθεση κι αναγκάζεται να διαχειριστεί την απώλεια καθώς και την κηδεμονία της μικρής ανιψιάς του.

Το βάρος της απώλειας

Το σημείο-κλειδί είναι ο απώλεια της αδελφής του ήρωα και μητέρας της Αμάντα. Από εδώ και πέρα αλλάζουν όλα με τη διπλή ενηλικίωση για θείο και ανιψιά να είναι το ζητούμενο, με φόντο ένα ρομαντικό Παρίσι (αρχικά βλέπουμε τον Νταβίντ να ερωτεύεται την γλυκιά Λένα) που μεταλλάσσεται ελέω τρομοκρατίας και συνθηκών. Όμως ο τρόπος που χαρτογραφεί τα νέα δεδομένα ο σκηνοθέτης είναι ελάχιστα πειστικός καθώς πολλά από τα επιχειρήματα του βρίσκονται στα όρια της αφέλειας. Ο Χερς παρουσιάζει ξεκάθαρα δείγματα άνισης γραφής – αν όχι επιπολαιότητας- επιχειρώντας να συνδέσει το ατομικό με το γενικό.

Μπορεί το συγκινητικό πορτρέτο της επτάχρονης Αμάντα και η τρυφερή σχέση με τον ανώριμο θείο της να είναι από τα στοιχεία που λειτουργούν ομαλά και ρεαλιστικά στο φιλμ αλλά η τροπή που παίρνει η ζωή από την κανονικότητα προς το… χάος είναι τουλάχιστον υπερβολική. Η «Αμάντα» είναι ένα φιλμ που θέλει να πει πολλά. Κυρίως για την οικογένεια και τις ανοιχτές πληγές που μας κατατρέχουν (ένα άλλο κρίσιμο σημείο αφορά στη σχέση του Νταβίντ με τη μητέρα του), βάζοντας στην πρώτη γραμμή την ανάγκη για επιβίωση και τη σημασία της συνέχισης της ζωής με κάθε μέσο. Είναι προφανές ότι η συγκίνηση και το δράμα ορίζουν το πλαίσιο που κινούνται οι ήρωες.

Κάποιες στιγμές ο Χερς επιχειρεί να ελαφρύνει κάπως το κλίμα, αλλά έχει ήδη παραφορτώσει με τόση ένταση και συμβολισμό το σκηνικό, ώστε να μην τα καταφέρνει πάντα. Παρότι ο ίδιος ο Χερς ισχυρίζεται ότι η «Αμάντα» δεν είναι μια ταινία που αφορά στο ζήτημα της τρομοκρατίας, αυτό είναι πανταχού παρόν. Μπορεί να μην σηκώνει δυνατά τη φωνή αλλά ο καταγγελτικός τόνος  διακρίνεται. Ο ρεαλισμός της καθημερινότητας ακόμη και με επεισόδια μινιμαλιστικά (πχ η σκηνή με την γυναίκα με την μπούρκα) είναι πιο αποτελεσματικός από ότι στις σεκάνς όπου το σενάριο «κραυγάζει» την αλήθεια του γύρω του με μελό ευκολίες.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Τίτλος: Amanda
Σκηνοθεσία: Μίκαελ Χερς
Σενάριο: Μίκαελ Χερς, Μοντ Αμλίν

Παίζουν: Βενσάν Λακόστ, Ισόρ Μουλτριέρ, Στέισι Μάρτιν

Διάρκεια: 107'
Χώρα: Γαλλία
Έτος: 2018

Rating: 2
Διανομή: Danaos Films
Περισσότερα από CINEMA